بنابراين اگر در يك زمين هموار روبروى ستاره قطبى به گونه‌اى بايستيم كه ستاره نامبرده برابر دو ابروى ( وسط پيشانى ) ما قرار گيرد ، روبروى شمال جغرافيايى ايستاده وپشت سر ما جنوب ، طرف راست ما مشرق اعتدال وطرف چپ ما مغرب اعتدال خواهد بود . 7 - جهت‌يابى به وسيله ماه : از نخستين دقايق پيدايش ماه نو ( هلال ) تا مرحله نيمه أول ماه ( بدر ) بخش روشن ماه رو به مغرب وبخش تاريك آن رو به مشرق است ودر نيمه دوم ماه بر عكس است يعنى بخش روشن آن رو به مشرق وبخش تاريك آن رو به مغرب است ، در نيمكره جنوبي كره زمين كه ستاره روشنى در قطب جنوب سماوي وجود ندارد اين روش جايگاهى شايسته دارد . 8 - جهت‌يابى از راه دايرهء هندى : به دست آوردن علامت ظهر خورشيدى ، « ظهر شرعي » خط شمال وجنوب ، زوال ، نصف النهار ، همچنين خط مشرق ومغرب اعتدال از طريق دايره هندى بسيار آسان است . زيرا نيازى به اعمال قواعد رياضى ورصدى نيست . دايره هندى چنان كه از نام آن پيداست منسوب به دانشمندان ديرين هند است ، عمل به اين شيوه هنوز هم توسط منجمان مورد اهتمام است ، مزيت آن در اين است كه در روز روشن قابل اجرا است ونيازى به رصد شبانه ندارد .